Deze fouten maak je niet meer na een burn-out

Burn-out? Jij? Wanneer ik het aan iemand vertel, wordt daar heel heftig op gereageerd. Maar feit is dat ik een (relatief korte) burn-out van drie maanden heb gehad op mijn 20e. En ik ben niet de enige, bijna de helft van mijn vriendinnen heeft tussen de 20 en 30 jaar al een keer moeten dealen met een burn-out of een overspannen periode. Best vroeg, maar het handige daarvan is dat je het nooit meer vergeet. Deze fouten maak je in ieder geval niet meer:

1. “Een burn-out is voor zwakke mensen”
Jep, dit heb ik geroepen. Ik vond het vroeger maar aanstellerij wanneer mensen niet meer konden werken doordat ze er compleet doorheen zaten. Toen ik zelf alleen nog maar wilde huilen, me altijd moe voelde en zwarte vlekken in mijn gezichtsveld kreeg dacht ik dan ook écht niet dat dat kwam door mijn minor op school, net op mezelf wonen én 3 banen hebben. Welnee, ik moest gewoon even bloed laten prikken. Nu weet ik wel beter: een burn-out kan iedereen overkomen.

2. Overwerken
Al vanaf mijn dertiende werk ik en ik geniet er heel erg van. Ik zou nooit huismoeder kunnen worden, want ik vind het heerlijk om ’s ochtends de deur uit te gaan en de hele dag bezig te zijn met werk. Maar ik kan er ook heel makkelijk in doorslaan en sinds mijn burn-out gebeurt me dat niet meer zo snel. Als freelancer kon ik er heel makkelijk scherp op zijn en mijn eigen tijd indelen, maar nu ik fulltime op kantoor werk lukt het me ook aardig. Ik heb weinig vakantiedagen en overuren zijn ook niet op te nemen, maar ik heb geleerd te prioriteren. Wanneer er einde van de dag nog wat op mijn to-do-lijst staat dat morgen ook kan: dan doe ik het morgen. Ik werk niet in een operatiekamer, er gaat niemand dood en het leven draait om meer dan alleen werken werken werken. Onthoud! Betekent overigens niet dat je tijdens kantooruren niet lekker kunt bikkelen.

3. Waardering van je werkgever
Op mijn vijftiende werkte ik bij een parfumerie met een pittige manager, daar kwam ik voor het eerst in contact met de werkgever die niet kan leiding geven. Niet dat ze haar zaak slecht liet draaien, nee ze gaf haar werknemers gewoon geen enkele blijk van waardering. Wat ging ik doen? Me uit de naad werken. Ik haalde iedere target en had al snel een vast contract binnengesleept. Toch ben ik op mijn achttiende weggegaan om haar en dat heb ik haar ook verteld! Toen ik 22 was kreeg ik er nog zo eentje voor m’n kiezen. Ik was gewaarschuwd, maar wilde het toch met eigen ogen zien. En alhoewel ze zich niet alleen regelmatig op mij afreageerde, waren ook de drie stagiaires en vormgever regelmatig aan de beurt. Zit je nu bij zo’n werkgever? Ga zo snel mogelijk weg. Je wordt gelukkiger achter de kassa bij de Kruidvat met een leuke leidinggevende dan dat je bij een topfunctie jezelf uit de naad werkt met samengeknepen billetjes.

4. Mensen die je energie geven in plaats van nemen
Hele belangrijke dit! Ken je ze, de energiezuigers? Vaak niet eens onaardige mensen, maar wel vaak mensen met een negatieve visie op heel veel dingen. Mensen waarbij het altijd aan een ander ligt en nooit aan zichzelf. Het kan enorm hard zijn, maar voor je eigen bestwil is het goed om deze lieverds echt een beetje op een afstand te houden. Kijk eens goed naar je vriendenkring en bepaal van wie jij echt blij wordt en energie krijgt. Ik zorg sindsdien dat ik eerst aandacht geef aan de kring die het dichtst bij me staat. Daarna komen alle andere borreltjes met oud studiegenootjes en dergelijke wel. En zo niet? Dan niet.

5. Nee zeggen! 
Hier ben ik supergoed in. Mijn vriendinnen benijden me er zelfs om. Als ik ergens geen zin in heb dan zeg ik dat gewoon en kom ik niet met een mooie smoes. Daarnaast maak ik maar maximaal 3 afspraken ’s avonds na werk. Afgelopen week waren dat er per ongeluk weer wat meer en had ik ook een druk weekend en dan merk ik dat ik op zondag echt óp ben. Dan ruim ik in een uur als een idioot mijn huis op, val ik ’s middags terwijl ik met mijn vriend ben in slaap en krijg ik hoofdpijn als ik ’s avonds met familie aan het barbecuen ben. Wat ik dus voor aankomende twee weken heb gedaan? Dates afgezegd zodat ik nog maar maximaal 2 afspraken doordeweeks heb staan. Daarnaast vind ik het sowieso belangrijk dat ik niet ieder ‘vrij’ moment met mijn vriend of vriendinnen ben: me-time is echt de key als het om innerlijke rust gaat.

 

Hebben jullie al eens te maken gehad met een burn-out en wat doen jullie nu of juist niet meer?

10 Comments

  1. Andrea 4 augustus 2015 at 10:48

    Heel herkenbaar!! Zelf vorig jaar ook zo’n periode meegemaakt. Niet leuk, maar ik had het ook niet willen missen. Het heeft me veel geleerd!

    View Comment
  2. Naomi 4 augustus 2015 at 11:44

    Zelf nog nooit een burn-out meegemaakt, maar wel kenmerken aan het eind van een schooljaar. Ik geef mijzelf altijd voor 110% en leg de lat te hoog, waardoor ik aan het einde altijd echt op ben. Deze tips zal ik meenemen!

    View Comment
  3. Fatiha 4 augustus 2015 at 14:25

    Helaas heb ik ook te maken gehad met een burn-out, nog jonger dan jij namelijk 17 jaar.

    Ik wilde en moest hoge punten scoren, goed functioneren op mijn bijbaantje en iedereen tevreden stellen. Het was een pittige en moeilijke hoofdstuk uit mijn leven, maar het heeft mij veel sterker gemaakt. Ik accepteer nu dingen als het niet doorgaat/lukt en neem genoegen met de kleine dingen.

    View Comment
  4. tessa 4 augustus 2015 at 14:27

    yup ik heb zelf ook periode gehad na stage, school en verhuizen en veel werken.
    duurde ook ongeveer 3 maanden en heb er ook gelijk hulp voor gezocht en heb veen geleerd en denk voortaan echt eerst aan mijzelf:)

    View Comment
  5. Vlienelien 4 augustus 2015 at 17:13

    Een burn out doet echt je ogen openen en laat je zien wat er nu echt belangrijk is. Ik heb er ook een gehad, redelijk vroeg al. Nu weet ik welke weken van t jaar extra druk zijn en wanneer ik echt moet opletten met extra dingen plannen. Zoals maar 1 afspraak maken in t weekend of in ieder geval maar 1 dag. Elke dag een kleine afspraak vind ik zwaarder dan 1 dag met meerdere afspraken.
    Zolang ik me houd aan mn eigen voorwaarden, heb ik een veel fijnere gemoedstoestand en ben ik een leuker mens.
    Heel veel succes

    View Comment
  6. Ise 5 augustus 2015 at 00:33

    Ik hoop het nooit mee te maken! Maar ik kan me wel goed indenken hoe zoiets gebeurt, het is heel verleidelijk om altijd maar door te gaan..

    View Comment
  7. Prissi 5 augustus 2015 at 08:20

    Heel mooi dat je hier wat over schrijft en durft te schrijven!
    In het begin denk je dat je de enige bent die dit soort dingen overkomt, maar uiteindelijk zie je dat het een veelvoorkomend iets is in onze leeftijdscategorie.
    Jouw eerste punt ‘het is voor zwakke mensen’ is echt het meest slechte argument dat je kan geven over een burn-out. Het overkomt juist vaak de mensen die hard werken, ambitieus zijn, perfectionistisch zijn en normaliter sterk in hun schoenen staan door teveel druk op hun zelf te leggen.
    Bij mijzelf is het nooit zover als een burn-out gekomen, maar wel zware dipjes gehad waarin ook ineens aan alles ging twijfelen in me leven. Het ene moment gaat alles goed (denk je dan) en het volgende moment is het alsof je hele leven op 2 luciferstokjes wankelt.
    Mooi artikel! Je slaat de spijker op ze kop!

    XXX Prissi

    View Comment
  8. Manwai 9 augustus 2015 at 13:23

    haha punt 3.. Ilovefashionnews…

    View Comment
  9. Laura 16 augustus 2015 at 10:18

    Wat een fijn artikel dit! Ik heb geen burn-out, maar ik ben wel overspannen (ben 24 jaar). Momenteel zit ik in de ziektewet en zit ik al bijna 7 weken thuis. Dit artikel geeft me wat handvatten voor mijn herstel, dank je 🙂

    View Comment
  10. Noëlle 22 augustus 2015 at 11:12

    Bedankt voor dit mooie artikel!! In ‘nee’ zeggen wordt ik gelukkig steeds beter 🙂 Ik woon in het buitenland en als ik op bezoek ben bij mijn ouders in Nederland lijkt het wel alsof iedereen mij ineens wil zien. Ook mensen die ik, toen ik nog in Nederland woonde, vrijwel nooit zag.

    Laatst had ik een enorme fout gemaakt op het werk. Ik voelde mij er echt verschrikkelijk onder. Normaal gesproken kan ik heel goed relativeren maar dit was echt zo’n ontzettend domme fout. Toen kwam mijn leidinggevende naar mij toe en die zei: Ach… er is toch niemand dood gegaan? En meteen voelde ik mij stukken beter! Later kwam een collega naar mij toe en die zei ook: Ik had waarschijnlijk precies dezelfde fout gemaakt.

    Zo fijn!!

    View Comment

Comments are closed.