Burn-out? Jij? Wanneer ik het aan iemand vertel, wordt daar heel heftig op gereageerd. Maar feit is dat ik een (relatief korte) burn-out van drie maanden heb gehad op mijn 20e. En ik ben niet de enige, bijna de helft van mijn vriendinnen heeft tussen de 20 en 30 jaar al een keer moeten dealen met een burn-out of een overspannen periode. Best vroeg, maar het handige daarvan is dat je het nooit meer vergeet. Deze fouten maak je in ieder geval niet meer:

1. “Een burn-out is voor zwakke mensen”
Jep, dit heb ik geroepen. Ik vond het vroeger maar aanstellerij wanneer mensen niet meer konden werken doordat ze er compleet doorheen zaten. Toen ik zelf alleen nog maar wilde huilen, me altijd moe voelde en zwarte vlekken in mijn gezichtsveld kreeg dacht ik dan ook écht niet dat dat kwam door mijn minor op school, net op mezelf wonen én 3 banen hebben. Welnee, ik moest gewoon even bloed laten prikken. Nu weet ik wel beter: een burn-out kan iedereen overkomen.

2. Overwerken
Al vanaf mijn dertiende werk ik en ik geniet er heel erg van. Ik zou nooit huismoeder kunnen worden, want ik vind het heerlijk om ’s ochtends de deur uit te gaan en de hele dag bezig te zijn met werk. Maar ik kan er ook heel makkelijk in doorslaan en sinds mijn burn-out gebeurt me dat niet meer zo snel. Als freelancer kon ik er heel makkelijk scherp op zijn en mijn eigen tijd indelen, maar nu ik fulltime op kantoor werk lukt het me ook aardig. Ik heb weinig vakantiedagen en overuren zijn ook niet op te nemen, maar ik heb geleerd te prioriteren. Wanneer er einde van de dag nog wat op mijn to-do-lijst staat dat morgen ook kan: dan doe ik het morgen. Ik werk niet in een operatiekamer, er gaat niemand dood en het leven draait om meer dan alleen werken werken werken. Onthoud! Betekent overigens niet dat je tijdens kantooruren niet lekker kunt bikkelen.

3. Waardering van je werkgever
Op mijn vijftiende werkte ik bij een parfumerie met een pittige manager, daar kwam ik voor het eerst in contact met de werkgever die niet kan leiding geven. Niet dat ze haar zaak slecht liet draaien, nee ze gaf haar werknemers gewoon geen enkele blijk van waardering. Wat ging ik doen? Me uit de naad werken. Ik haalde iedere target en had al snel een vast contract binnengesleept. Toch ben ik op mijn achttiende weggegaan om haar en dat heb ik haar ook verteld! Toen ik 22 was kreeg ik er nog zo eentje voor m’n kiezen. Ik was gewaarschuwd, maar wilde het toch met eigen ogen zien. En alhoewel ze zich niet alleen regelmatig op mij afreageerde, waren ook de drie stagiaires en vormgever regelmatig aan de beurt. Zit je nu bij zo’n werkgever? Ga zo snel mogelijk weg. Je wordt gelukkiger achter de kassa bij de Kruidvat met een leuke leidinggevende dan dat je bij een topfunctie jezelf uit de naad werkt met samengeknepen billetjes.

4. Mensen die je energie geven in plaats van nemen
Hele belangrijke dit! Ken je ze, de energiezuigers? Vaak niet eens onaardige mensen, maar wel vaak mensen met een negatieve visie op heel veel dingen. Mensen waarbij het altijd aan een ander ligt en nooit aan zichzelf. Het kan enorm hard zijn, maar voor je eigen bestwil is het goed om deze lieverds echt een beetje op een afstand te houden. Kijk eens goed naar je vriendenkring en bepaal van wie jij echt blij wordt en energie krijgt. Ik zorg sindsdien dat ik eerst aandacht geef aan de kring die het dichtst bij me staat. Daarna komen alle andere borreltjes met oud studiegenootjes en dergelijke wel. En zo niet? Dan niet.

5. Nee zeggen! 
Hier ben ik supergoed in. Mijn vriendinnen benijden me er zelfs om. Als ik ergens geen zin in heb dan zeg ik dat gewoon en kom ik niet met een mooie smoes. Daarnaast maak ik maar maximaal 3 afspraken ’s avonds na werk. Afgelopen week waren dat er per ongeluk weer wat meer en had ik ook een druk weekend en dan merk ik dat ik op zondag echt óp ben. Dan ruim ik in een uur als een idioot mijn huis op, val ik ’s middags terwijl ik met mijn vriend ben in slaap en krijg ik hoofdpijn als ik ’s avonds met familie aan het barbecuen ben. Wat ik dus voor aankomende twee weken heb gedaan? Dates afgezegd zodat ik nog maar maximaal 2 afspraken doordeweeks heb staan. Daarnaast vind ik het sowieso belangrijk dat ik niet ieder ‘vrij’ moment met mijn vriend of vriendinnen ben: me-time is echt de key als het om innerlijke rust gaat.

 

Hebben jullie al eens te maken gehad met een burn-out en wat doen jullie nu of juist niet meer?