duurzamer leven

Het kan jullie niet ontgaan zijn, sinds ik zwanger ben, ben ik me veel bewuster van de voetafdruk die ik hier op aarde achterlaat. Misschien komt het door de hormonen, misschien komt het door het idee dat ik straks een mens op aarde zet; who knows, maar het is in ieder geval een verandering. Niet dat ik me hiervoor helemaal niet bewust was, maar ik had eerder het ‘wat maken die kleine aanpassingen van mij nou voor verschil?’.

Daarom leek het me leuk in een blog te delen waar ik precies op let. Vaak ben ik ook door anderen geïnspireerd en wellicht inspireer ik jou weer!

Single-use plastic
Op Bali en in Vietnam heb ik met eigen ogen gezien hoe de zee, stranden en de kanten van wegen vervuild zijn met afval. En dan vooral plastic. Op Bali zijn er al veel organisaties die zich hiermee bezig houden en je ziet daar steeds meer restaurants en cafeetjes die zich daarbij aansluiten. Onder andere door geen plastic meer te gebruiken als bestek, rietjes, tasjes of borden. En dat is natuurlijk nog maar het topje van de ijsberg, want iedereen weet inmiddels over de plastic soup in de oceanen. Als we zo doorgaan bevatten de oceanen in 2050 (over 30 jaar he…) meer plastic dan vissen. Hier in Nederland mogen we dan braaf het plastic scheiden (nog steeds niet overal), nog steeds word je vreemd aangekeken als je in een restaurant vraagt of je je drinken zonder rietje mag als het een plastic rietje betreft. Er zijn inmiddels heel mooie alternatieven voor mensen die toch graag uit een rietje drinken: bijvoorbeeld een RVS rietje. Maar je hebt ook glazen rietjes, bamboo rietjes en Rens Kroes ontwikkelde zelfs goudkleurige rietjes. En gelukkig moeten we inmiddels betalen voor plastic tasjes in de winkels, want het is zo’n kleine moeite om een canvas tasje of een leuk nettasje mee te nemen in je handtas…

Minimaliseren
Door Marie Kondo en boeken als Verlangen naar Minder en Weg Ermee, ga je thuis eens om je heen kijken en ruimen. Dan valt het je pas op hoeveel zooi je om je heen verzamelt. Spullen die je bewaart voor ‘ooit’, spullen die je bewaart omdat ze een emotionele waarde hebben, spullen die je denkt te moeten bewaren omdat je ze bijvoorbeeld gekregen hebt en ga zo maar door. Vorig jaar zijn wij verhuisd en hebben we heel veel verkocht of naar goede doelen en de kringloop gebracht en toch komt er binnen een jaar te veel zooi weer bij. Daarom ben ik nu iedere lade, ieder kastje uit aan het mesten. Maak er een ander blij mee, digitaliseer het, doe het weg of verkoop het. Je geluk zit ‘m niet in spullen en door op te ruimen denk je voortaan beter na voor je iets nieuws in huis haalt.

Koopgedrag
Ik kocht tassen vol bij de grote ketens, iedere maand weer, nooit was het genoeg. Voor ieder feestje kwam er een nieuw shirtje of jurkje dat ik vervolgens twee keer droeg en daarna niet meer. Hoe voller m’n kast, hoe minder goed ik wist wat ik aan moest. Een capsule wardrobe leek me heerlijk, maar de echt mooie items vond ik vaak zo duur. Net als de organic items. Maar toen ik The True Cost op Netflix had gezien en het programma Genaaid op NPO vlak daarna, ging de knop om. Dit moest gewoon anders. Niet alleen voor de naaisters die in die afschuwelijke fabrieken uren jouw goedkope shirtje in elkaar naaien, maar ook voor de boeren die met hun katoenplantages compleet afgezet worden en gedwongen worden met gif te werken. Ik shop sindsdien heel anders. Het is nog steeds een hobby, maar ik let op zowel het materiaal als de arbeidsomstandigheden. Vooral dat laatste is heel lastig na te gaan, maar er zijn steeds meer merken die hier transparant over zijn. Neem bijvoorbeeld de rompertjes van Hema, in deze video zie je hoe ze gemaakt worden.
Qua kindermerken vind ik het best makkelijk om organic merken te vinden, maar voor mezelf vind ik dat lastiger. Daarom sprak ik met een vriendin af (haar idee!) om dit jaar elke maand maar één item te mogen kopen. Dit moet een item zijn waar ik dus goed over na hebt gedacht: ben ik er niet snel op uitgekeken, hoe is de kwaliteit, waarvan is het gemaakt, oftewel; is het duurzaam? Ik heb liever dat ik Dr. Martens koop waar ik minimaal vijf jaar op loop, dan die laarsjes die ik alleen dit seizoen leuk vind. Tot nu toe heb ik een lange jurk bij &Other Stories gekocht, omdat ik weet dat ik met 90% van mijn aankopen daar langer dan drie jaar doe en een lange jurk van Fabienne Chapot. Die laatste is totaal niet duurzaam gemaakt, maar heb ik tweedehands gekocht via United Wardrobe en dat is mijn volgende tip.

Tweedehands
Dit kun je natuurlijk doen om budgettaire redenen, maar ook omdat iets dan veel langer gebruikt wordt en het dus niet nieuw gekocht hoeft te worden. Zo hebben wij veel uit de babykamer tweedehands gekocht, zoals het Stokke bedje, de vintage commode en het Tomado boekenrekje. Het is zo leuk om iets een tweede leven te geven, dit geldt natuurlijk ook voor kleding. En gooi zelf je oude spullen ook niet zomaar weg als het nog goed is! Doneren of verkopen is een veel fijnere optie.

Minder vlees
Dit doe ik eigenlijk al jaren, maar ik zet hem er toch bij. Als alle Nederlands één dag per week geen vlees meer zouden eten, zou dat op jaarbasis gelijk staan aan een miljoen auto’s van de weg halen, aan 10.340 voetbalvelden aan regenwoud besparen en 11,2 miljard liter water minder verbruiken. Let that sink in. Inmiddels eten wij nog zo’n drie keer per week vlees denk ik en dat is echt helemaal vanzelf gegaan, puur gewenning.

Hypocriet vliegen 
Dit is een gevoelige. Wanneer je iets plaatst over bovenstaande dingen, krijg je al snel op je bord dat je nog wel leer draagt, dat je nog wel dierlijke producten eet en nog wel vliegt. Wel vlieg ik bewuster, net als bij het shoppen ga ik voor mezelf na of ik die reis echt zo graag wil maken dat ik naar die bestemming wil vliegen. Helaas is dat vaak zo haha! Ben ik dan direct hypocriet? Vind ik niet. Waar kan, probeer ik mijn steentje bij te dragen aan een beter milieu. Ik pretendeer nergens als een heilige Maria te leven, maar ik denk dat als iedereen zich bewuster wordt van ‘kleine’ puntjes als bovenstaande, we met elkaar wel een enorm verschil kunnen maken.