Een maand als vlogger: dit viel me op

vlog tips

YouTube zou het helemaal worden hoorde ik zo’n drie jaar geleden. Ik geloofde er geen snars van. Wat moest je met al die korte video’s? Van Casey had ik nog nooit gehoord en wat Mascha deed vond ik knap en handig (tutorials!), maar verder niet. Toch had ik beter moeten weten, want dezelfde denkfout maakte ik in 2006 toen mijn leraren me in het eerste jaar van mijn communicatieopleiding vertelde dat Twitter bestond. Wat een onzin dacht ik! In mei 2009 registreerde ik me op Twitter en had ik al snel duizenden volgers. Het kan raar lopen!

Ik denk dat ik 1,5 jaar geleden begon met het volgen van YouTube kanalen. Anna, Sanny en Annemerel. Nu volg ik er met veel plezier zo’n twintig en kijk ik vaker naar YouTube dan naar de televisie. Steeds meer begon het te kriebelen er ook wat mee te gaan doen en toen ik in augustus mijn vaste baan op zei, besloot ik de stap te gaan wagen en jullie in ‘het proces’ mee te nemen. Nu ben ik een dikke maand verder en vertel ik jullie wat me opviel!

Awkward
Die camera blijft awkward. Het went steeds meer en ik heb steeds meer ‘schijt’, maar mensen staren je ongegeneerd aan of wijzen zelfs op straat.

De gym = het ergst
Omdat ik regelmatig sport (duh), wil ik dat wel vastleggen. Niet iedere keer, maar het is wel zo leuk als ik jullie kan laten zien wát ik zoal doe. Maar in de gym met je camera rondlopen is écht het allerergst. Gelukkig weten ze er bij mijn gym TrainMore vanaf, maar dat geldt alleen voor de mensen die er werken.

Monteren duurt een eeuwigheid
Bij veel vloggers zal dit niet het geval zijn, maar als net beginnende YouTube’r kan ik zeggen: monteren duurt láng. Iedere vrijdag besteed ik tussen de 2,5 en 3,5 uur aan het monteren van een vlog.

Uploaden duurt láng
Ik heb snel internet, maar dan nog duurt het uploaden heel lang! En dan heb ik het nog niet eens over wat daarvoor gebeurt: het opslaan van je video door je MacBook zelf. Dat ding begint iedere keer het geluid van een föhn te maken.

Je denkt in scenes
Niet dat ik dingen in scenes zet, maar als ik de auto mega strak in parkeer, denk ik direct: “Even op de vlog!”.

Vrienden, kennissen en familie 
Wie ik ook tegenkom, waar ik ook ben: iedereen heeft het afgelopen maand over mijn vlogs. Soms probeer ik te vergeten dat er zoveel van mijn leven nu online staat, maar dat wordt onmogelijk gemaakt haha! Ik ben wel superdankbaar dat iedereen zo onwijs trouw kijkt natuurlijk, dat is echt heel leuk.

Als je denkt dat je er niet uitziet, is dat ook zo
Mijn god, wat kun je er soms niet uitzien. Als je thuis zonder make-up en vet haar stukjes tikt (zoals ik nu doe), dan weet lekker niemand dat én je hebt het zelf ook vaak niet meer door, omdat je niet steeds in de spiegel kijkt. Met zo’n vlogcamera word je wel even met je neus op de feiten gedrukt…

Goed voor je zelfbeeld
Je stem horen? Vreselijk. Je gewoontes zien? Afschuwelijk. Je make-uploze face met wallen? Niet leuk. Maar waar je de eerste keer nog vol afgrijzen naar jezelf kijkt tijdens het monteren, went het steeds meer. Je bent wie je bent en ik moet zeggen dat ik eigenlijk alleen maar zelfverzekerder wordt door constant met m’n ‘echte’ zelf te worden geconfronteerd, lekker zónder filters!

Bekijk hieronder de laatste video’s op mijn kanaal!

 

En vergeet je natuurlijk niet hier te abonneren!

3 Comments

  1. sophie 29 december 2016 at 20:03

    Ik vind dat je het leuk doet! Lekker jezelf, geen fake blijheid en alles een “geluksmomentje”noemen. Vast de Rotterdamse in je 😉

    View Comment
  2. Marieke 4 januari 2017 at 20:34

    Je doet het goed hoor! Trouwe kijker hier 🙂 Wat van mij wel wat minder mag – en iedere vrouwelijk YT’er doer het haha – is jezelf verontschuldigen voor hoe je eruit ziet. Ik vind het nl. eigenlijk altijd reuze meevallen en daarbij is het niet nodig, want we zien zelf het verschil tussen net wakker en helemaal in de steigers toch wel 🙂

    View Comment

Comments are closed.